Kaboszon labradorytu otwiera się na palcu niebieskim przebłyskiem, który pojawia się i znika przy każdym obrocie dłoni. Na ciemnym, niemal grafitowym tle kamienia ta chłodna poświata wygląda jak wąska smuga światła uwięziona pod powierzchnią. Forma solitera - pasjansowego i ślubnego zarazem - jest prosta i nowoczesna, więc cała uwaga zostaje przy kamieniu, a oprawa z rodowanego srebra nie odciąga wzroku. Dawniej labradorytowi przypisywano związek z jasnością myśli i wiarą w siebie - dziś to po prostu kamień, który przykuwa spojrzenie samą grą światła.

Każdy kaboszon oglądamy pod kątem światła, zanim trafi w oprawę - liczy się głębia tła i wyrazistość niebieskiego refleksu, nie sama wielkość. Dobre labradoryty drożeją razem z metalami szlachetnymi, więc zakup w tej cenie ma dziś sens. Rodowanie utrzymuje na srebrze twardą, jasną powłokę, która nie ciemnieje i nie matowieje przez lata noszenia. Pod spodem pracuje rafinowane srebro próby 925 o wysokiej czystości stopu - bez niklu i domieszek, które uczulają, więc pierścionek dobrze znosi nawet wrażliwa skóra. Na wewnętrznej stronie obrączki widnieje francuski imiennik - poświadczenie pochodzenia srebra.

W mieście ten pierścionek dobrze zestawia się z prostymi jeansami, białą koszulą i skórzaną kurtką - niebieski refleks kamienia ożywia stonowaną, casualową stylizację. Waży 3,4 grama, więc na dłoni czuć go niewiele, mimo wyraźnej obecności kaboszonu. Sprawdza się jako pierścionek na co dzień, ale forma solitera pozwala nosić go też jako pasjans albo obrączkę ślubną. Średni rozmiar kamienia zostawia miejsce na naturalny ruch dłoni, dzięki czemu przebłyski światła zmieniają się przy każdym geście.