Kaboszon labradorytu układa się na piersi jak fragment nocnego nieba uchwycony w kamieniu. Ciemna, głęboka poświata przechodzi w niebieskie i stalowe przebłyski, które pojawiają się i gasną przy każdym ruchu głowy. Gładki szlif kaboszonowy nie rozprasza tego zjawiska drobnymi fasetami - zostaje jedna spokojna powierzchnia, po której światło przesuwa się swobodnie. Dawni jubilerzy łączyli labradoryt z jasnością myśli i wiarą we własne siły, dziś ten sam kamień równie dobrze mówi o nowoczesnym, wyrazistym stylu.

Kamień do tego wisiorka wybrano ręcznie - liczyła się głębia barwy i czystość, bez zmętnień, które przygasiłyby refleks. Dobre labradoryty drożeją razem ze srebrem, więc decyzja o zakupie teraz ma sens, zwłaszcza że wartościowe kamienie o takiej grze światła trafiają się coraz rzadziej. Osadzono go w rodowanym srebrze - warstwa rodu jest twarda i odporna, chroni powierzchnię przed czernieniem i utrzymuje połysk na dłużej. Pod nią kryje się czyste, rafinowane srebro próby 925, a francuski imiennik na wyrobie to gwarancja jakości i pochodzenia metalu szlachetnego. Sam stop jest wolny od niklu i innych uczulających domieszek, co ma znaczenie dla skóry wrażliwej na kontakt z metalem.

Duży format wisiorka dobrze odnajduje się w prostych, naturalnych tkaninach - lnianej koszuli z rozpiętym kołnierzem, bawełnianej bluzce czy swetrze z dekoltem w łódkę, które nie zabierają uwagi kamieniowi. Latem zestawia się z odkrytym dekoltem i lekką, bawełnianą sukienką, zimą z golfem w chłodnej szarości, gdzie niebieski refleks labradorytu wybrzmiewa najsilniej. To biżuteria bliska linii szyi, więc nawet skromny strój wystarczy, by kamień pozostał w centrum uwagi. Waga 5,7 grama daje wisiorkowi wyczuwalną, ale nieprzeciążającą obecność na dekolcie.