Fasetowany labradoryt otwiera na piersi całą serię drobnych płaszczyzn, które łapią światło pod różnym kątem. Na ciemnym, niemal grafitowym tle kamienia pojawiają się niebieskie, chwilami stalowe przebłyski - ta poświata znika i wraca przy najmniejszym ruchu głowy. Prosta, minimalistyczna oprawa nie odciąga uwagi od tej gry światła, a smukły łańcuszek utrzymuje kamień dokładnie na linii dekoltu. W dawnym rzemiośle skandynawskim labradorytowi przypisywano skojarzenia ze spokojem myśli i wiarą w siebie - dziś to po prostu kamień o wyjątkowym charakterze.

Do wisiorka trafiają fasetki o wyrównanej barwie i czystości, bez zmętnień i przebarwień, które rozpraszałyby światło. Srebro i dobre labradoryty drożeją z roku na rok, a takich czystych okazów jest coraz mniej na rynku, więc ten zakup ma dziś sens cenowy. Metal to rafinowane srebro europejskiej jakości, dodatkowo pokryte rodem - twardym metalem odpornym na zarysowania, który chroni powierzchnię przed czernieniem i utrzymuje połysk na długo. Próba 925 potwierdza czystość stopu, bez niklu i innych domieszek uczulających skórę. Na srebrze nabity jest imiennik, zarejestrowany we francuskim urzędzie probierczym, który poświadcza pochodzenie metalu.

Ten wisiorek dobrze zestawia się z weekendowymi warstwami - miękkim swetrem oversize w chłodnej szarości albo lnianym szalem zarzuconym na ramiona, gdzie odsłonięty dekolt daje kamieniowi przestrzeń. Przy prostym golfie czy koszuli z wąskim kołnierzykiem labradoryt zostaje jedynym punktem, który przykuwa spojrzenie na linii szyi. Waży zaledwie 0,8 g, więc nosi się go lekko przez cały dzień, od porannego spaceru po wieczorne spotkanie. To biżuteria do noszenia często, nie od święta.