Głęboki i wyraźnie retro, pierścionek z labradorytem w szlifie kaboszonowym wprowadza do dłoni ciemną, tajemniczą barwę. Na jego powierzchni pojawia się niebieska poświata - chłodne, stalowe przebłyski, które ożywają przy każdym geście dłoni i znikają, gdy kamień znieruchomieje. Taki egzemplarz, w którym gra światła jest tak wyraźna, łatwo przeoczyć na półce z dziesiątkami innych - i trudno później znaleźć drugi o podobnym natężeniu barwy. Vintage sylwetka oprawy, z delikatnie zaokrąglonymi liniami, dobrze sprawdza się jako pierścionek zaręczynowy i ślubny zarazem. W dawnych praktykach jubilerskich labradoryt kojarzono ze spokojem myśli i wiarą we własne decyzje - to skojarzenie, nie właściwość kamienia, ale dobrze pasuje do pierścionka na taką okazję.

Kamień do tego wzoru wybieramy pod kątem nasyconej, ciemnej barwy i czystości struktury, bez zmętnień, które osłabiłyby refleks. Srebro i dobre labradoryty drożeją z roku na rok, więc zakup tej jakości w obecnej cenie ma dziś sens. Oprawę stanowi rafinowane srebro europejskie próby 925 - stop bez niklu i innych szkodliwych domieszek, który nie podrażnia skóry nawet przy codziennym noszeniu. Warstwa rodu chroni tę powierzchnię przed ściemnieniem i utrzymuje połysk mimo upływu czasu. Na srebrze nabity jest imiennik, zarejestrowany we francuskim urzędzie probierczym, który poświadcza pochodzenie metalu.

Na co dzień ten pierścionek dobrze wygląda na dłoni wystającej z rękawa lnianej koszuli albo luźnej bawełnianej bluzki - naturalna tkanina i matowy połysk rodowanego srebra tworzą spokojne zestawienie, w którym ciemny kamień od razu przyciąga wzrok. Sprawdza się też przy prostym swetrze z bawełny w stonowanym kolorze, gdy liczy się wygodny, codzienny krój. Waga 3,9 grama sprawia, że pierścionek nie obciąża dłoni nawet przy dłuższym noszeniu. Rozmiar średni pasuje do większości dłoni, a sam kamień pozostaje głównym punktem tej stylizacji.